header image
Home arrow صفحه اصلي arrow آرشيو مصاحبه هاي خبرنامه الكترونيك فرزان arrow گفتگوي خبرنامه شماره 14 - مصاحبه با دکتر محمدرضا زرين دست، پژوهشگر برگزيده ISI
گفتگوي خبرنامه شماره 14 - مصاحبه با دکتر محمدرضا زرين دست، پژوهشگر برگزيده ISI
دكتر محمد رضا زرين دست از پژوهشگران شاخص و نام آشناي كشورمان مي‌باشد. وي عضو فرهنگستان علوم پزشكي جمهوري اسلامي ايران و استاد (full professor) دانشگاه علوم پزشكي تهران است. انتخاب ايشان به عنوان پژوهشگر برگزيده كشور در سال جاري و همچنين پژوهشگر برگزيده ISI در سطح بين‌المللي، تنها قسمتی از سابقه درخشان ايشان مي‌باشد. بخش بزرگي از پژوهشهاي ايشان در حوزه نوروفارماكولوژي متمركز است. دکتر زرین دست در طول ساليان گذشته دانشجويان زيادي را تربيت كرده و تعداد مقالات ايشان همواره زبانزد بوده است. علت اين توفيق را جويا شديم؛ ايشان در کمال تواضع دانشجويان را عامل موفقيت خود دانستند.
حسن ختام اين فراز را به جمله ارزشمند استاد اختصاص داده و توجه شما را به متن گفتگويمان با دكتر محمد رضا زرين دست جلب مي‌كنيم: " از خود گذشتگي، عامل توسعه علمي كشور است".


با سلام
لطفاً مختصري در مورد بيوگرافي و سوابق علمي و پژوهشي خودتان بفرماييد.Dr Zarindast
اگر بگويم به خاطر ندارم از کی آمدم دانشگاه یا از کی فارغ التحصیل شدم باور نمی کنید. 34-32 سال است كه در دانشگاه فعاليت مي كنم که یک مقدار از آن به دوره تخصصی باز مي گردد. سابق بر اين در ایران دوره PhD وجود نداشت، به جاي آن دوره هايي تخصصي تعريف شده بود و حتي براي علوم پايه نيز دوره تخصص وجود نداشت. از سال 1976 كه از انگلیس برگشتم. زماني كه به انگليس رفتم، دانشیار بودم. حدود 20 سال است که استاد هستم و در گروه فارماکولوژي دانشگاه علوم پزشكي تهران مشغول به فعاليت مي باشم. در مورد كارهاي تحقيقاتي كه تا كنون انجام داده ام بايد بگويم كه در ابتدا، پيش از سفر به خارج، بر روی عضلات صاف و قلب کار می کردم. در خارج از كشور نيز قصد داشتم روی عضله صاف کار کنم. نزدیک ژانويه بود و آن استادي كه من با او بر روي عضله صاف تحقيق مي كردم به سفر رفته بود و من تصادفاً سراغ استادي رفتم كه بر روي مغز كار مي كرد. از كارش بسيار لذت بردم. او وقتی دید من با حسرت به فعاليتهاي پژوهشي اش نگاه می کنم به من پيشنهاد داد بر روي مغز كار كنم و از آن پس روی مغز کار کردم. پس از بازگشت به ایران، اولین دستگاه استرئوتاکسی مخصوص تزریق در مغز را سفارش دادم. من در ابتدا استاديار دانشکده داروسازی بودم، سپس به دانشکده پزشکی منتقل شدم و در آنجا دانشیار شدم. به خاطر دارم زماني كه از دانشکده داروسازی به دانشكده پزشکی رفتم، تا 6 ماه جرأت نمی کردم به طبقه دوم بروم، زيرا ورود به آنجا شأن و جايگاه ويژه اي را مي طلبيد. استادم جناب آقاي دکتر صادقی میبدی تدريجاً كمكم كرد و کارهايي به دستم سپرد. پس از آن به خارج از كشور سفر كردم. همیشه به یادش هستم. كارهاي تحقيقاتي من بر روي رفتارهای حیوانات متمركز است كه در ظاهر ساده به نظر مي رسد، چون وسایل زیادی نمی خواهد و کاري است كه اصطلاحاً بدون برق و باطری انجام مي شود! اما حقیقت آن است که كار بر روي رفتار حيوانات خيلي مشكل است. فرضاً اگر يك کار تحقيقاتي ملکولی 2 ماه زمان لازم داشته باشد، کار رفتاری به 8 ماه تا یکسال زمان نياز دارد. به غير از آن در زمينه نوروفارماکولوژی، درد و اخيراً حافظه و نوروسايكوفارماكولوژي هم كار كرده ام. تاسيس دو رشته را از دانشگاه درخواست کرده ام: يكي نوروساینس است که رشته بین رشته ای يا interdisciplinary  محسوب مي شود كه تصویب شد و از سال بعد دانشجو می پذيرد. ديگري رشته PhD اعتیاد است که آن هم تصویب شده و از  5-4 ماه بعد دانشجو می گیرد. من معاون پژوهشي مركز مطالعات اعتیاد و مسئول  PhDپژوهشكده علوم شناختی هستم که در حال حاضر براي دوره دوم PhD دانشجو پذيرفته اند. عضو فرهنگستان علوم پزشکی و اديتور مجله Archives of Iranian Medicine هستم. عضو انجمن بین المللي درد، عضو انجمن فارماکولوژی بریتانیا نيز هستم.

آقاي دكتر، شما از طرف ISI به‌عنوان پژوهشگر برتر معرفي شده‌ايد. لطفاً در اين زمينه هم توضيح ‌دهيد؟
پژوهشگر برتر را بر حسب مقالاتي كه ارائه كرده است انتخاب می کنند. حقیقت آن است که اين موفقيت را مستقیم یا غیر مستقیم مديون دانشجوها هستم كه به من خيلي  لطف دارند و اگر چند مقاله اي هم به چاپ رسيده در اصل کار آنهاست. شايد هم به اين دليل بوده كه من با دانشجوها خوب رفتار کرده ام؛ البته اخلاق خانوادگیم هم نرم است. مع