جرج هيرش استاد فيزيك دانشگاه سان دياگو در سال 2005 در مقاله اي با عنوان “نمايه اي براي تعيين كيفيت نتايج پژوهش هاي علمي افراد” نمايه اي را به عنوان H-index معرفي كرد كه بر طبق پايگاه هاي اطلاعاتي Thomson Reuters Essential Science Indications داغ ترين بحث روز اطلاعات علمي به شمار مي رود.
اين شاخص بر مبناي بي?�ترين تعداد مقاله اي كه به تعداد مساوي و يا بيش از همان تعداد ارجاع داشته اند تعيين مي شود .
شاخص جديد در ارزيابي نتايج كار يك پژوهشگر بسياري از مشكلات شاخص هاي پيشين را مرتفع ساخته و با اندازه گيري impact كارهاي يك فرد خاص، گامي نو در جهت تسهيل مقايسه صحيح پژوهشگران مختلف برداشته است.
اين شاخص جديد (H-index) كه به آساني از بانك هاي اطلاعاتي ISI Web of science قابل استخراج است، راه را براي مقايسه افرادي با تعداد كل مقالات و يا تعداد كل ارجاعات بسيار متفاوت، از طريق مقايسه impact كلي علمي هموار ساخته است. هر چند از اين شاخص فقط بايد به عنوان يك ابزار سنجش و نه پايه اي براي بررسي مردم جهت تشويق و ترفيع استفاده شود.
مشكلات مربوط به شاخصهاي پيشين
شاخص تعداد كل مقالات پژوهشگر: با وجود توانايي اندازه گيري توليد مقالات، در تعيين اهميت مقالات ناتوان است.
شاخص تعداد كل ارجاعات به كل مقالات: جهت تعيين impact كل مناسب به نظر مي رسد اما به آساني قابل تعيين نبوده و تحت تاثير تعداد بالاي ارجاع به مقاله اي خاص قرار مي گيرد.
شاخص ارجاعات به ازاي هر مقاله: هر چند مقايسه پژوهشگران با سنين علمي مختلف را ممكن مي سازد، اما نمايانگر ميزان حقيقي توليدات علمي كم و يا زياد نيست.
شاخص تعداد مقالات شاخص و مهم (مقالات با ارجاع بيش از تعدادي مشخص (به طور مثال 50 ارجاع): با وجود رفع نقايص موارد قبل، به دليل سليقه اي بودن تعداد ارجاعات در نظر گرفته شده، به نفع يا ضرر گروهي عمل خواهد كرد و نياز به بازنگري عدد براي گروه هاي مختلف دارد.
شاخص تعداد كل ارجاعات به ازاي تعداد مشخصي از مقالات كه بيشترين ارجاع را داشته اند: علاوه بر سليقه اي بودن تعداد مقالات، مقايسه را دشوار مي سازد.
