گام دوم: كد گذاري
گام دوم پس از طراحي و تعريف متغيرهاي يك پرسشنامه، كد گذاري (coding) متغيرها و شاخصهاي مربوط به پرسشنامه است. همانگونه كه ميدانيم هر پرسشنامه تحقيقاتي مشتمل است برتعدادي سؤال كه هر سؤال بر مبناي نوع متغير مربوط به آن(كمي يا كيفي) داراي دو يا چند گزينه(item) ميباشد. به عنوان نمونه، سؤال كوتاه “جنس بيمار” داراي دو گزينه “مذكر” و “مؤنث” ميباشد و يا سؤال سطح تحصيلات ميتواند داراي چهار گزينه “بيسوادي” ، “ابتدائي” ، “متوسطه” و “تحصيلات بالاتر” باشد.
متغيرهاي كيفي عمدتاً داراي چند گزينه اسمي و يا رتبهاي ميباشند و سؤالات مربوط به متغيرهاي كمي يا تنها با يك عدد بيان ميگردند و يا بصورت طيفي از محدودههاي عددي بيان ميگردند “به عنوان مثال،سن كمتر يا مساوي 20 سال و سن بيشتر از 20 سال. “در مجموع، آنچه در طراحي يك پرسشنامه تحقيقاتي مهم است، كدگذاري سؤالات و گزينههاي مربوط به آن است. كد گذاري سؤالات و هم چنين گزينههاي مربوط به هر سؤال بايد با شمارههاي ترتيبي انجام گيرد.
نمونه عملي:
1-جنس بيمار: مذكر: □ (1) مؤنث: □
(2)
2-سن بيمار: 40 ≤ سال: □ (1) 40 ≥ سال: □ (2)
3-شغل بيمار: بيكار: □ (1) شغل آزاد: □ (2) بازنشسته: □ (3)
4-آيا بيمار بستري است؟: بلي: □ (1) خير: □ (2)
5-سن بيمار در زمان فوت: ………….
لازم به ذكر است كه در هر پرسشنامه دو نوع سؤال وجود دارد: سؤالات بسته كه به صورت گزينهاي تعريف شده و پاسخگويي به سؤال تنها منوط به انتخاب گرينه است و سؤالات باز كه فاقد گزينه مشخص بوده و پاسخ دهنده در بيان نظرات خود مختار ميباشد.
